ഓണം എനിക്കു ഒരു ഓർമ്മ ആണു. തീരെ ചെറുപ്പത്തിൽ കുടുംബവീട്ടിൽ എല്ലാവരും ഒത്തു ചേരുന്ന തിരുവോണം. എല്ലാവർക്കും സന്തോഷം. കാണാൻ കൊതിച്ചവർ വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷ.. കാത്തിരുപ്പിന്റെ അവസാനം, വന്നെതുമ്പോഴുള്ള അടക്കിപ്പിടിച്ച ആഹ്ലാദം, പിന്നെ വറവലുകളുടെ രുചിക്കിടയിൽ അലിഞ്ഞില്ലാതാവുന്ന അകൽച്ചകൾ, പുത്തൻ ഉടുപ്പിന്റെ മണം, അവധി കിട്ടാത്തതു കൊണ്ടു വരാൻ പറ്റാഞ്ഞ അഛനെ ഓർത്തു ആരും കാണാതെ കിഴക്കേലെ പുളി മരത്തിന്റെ മറവിൽ നിന്നു കരഞ്ഞതു, രാത്രി എല്ലാവരും പോയികഴിയുമ്പോൾ അഛനെ ഓർത്തു കരയുന്ന അമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ചു, ഇരുട്ടിലേക്കു നോക്കി കിടക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ എന്തായിരുന്നു?
ഇന്നുമെനിക്കറിയില്ല..
കഴിഞ്ഞ ഓണത്തിനു, വീടിനടുത്തുള്ള ശ്രീകുട്ടിയോടു എന്താ വിഷമിച്ച നിൽക്കുന്നതെന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ, അഛൻ വരാത്തതു കൊണ്ടാണെന്നു അവളുടെ അമ്മ പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവളെ ഒന്നുകൂടി നോക്കി. എനിക്കെന്തോ അന്നേരം ചിരിക്കാൻ പറ്റിയില്ല...
Posts
