കാല്പ്പനികമായ ഒരു പ്രഭാതത്തില്,
ആത്മാവു പെയ്തൊഴിയുംപോലെ,
എഴുതിത്തുടങ്ങി. വരികളില് പ്രണയമല്ലായിരുന്നു;
വാര്ന്നോഴുകിയ ഹൃദയരക്തമായിരുന്നു.
എന്റെയുള്ളം നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നത് നിന്നെ-
-യറിയിക്കാന് എഴുതിയതൊന്നും പോരായെന്നു
തോന്നിയപ്പോള്, എഴുതിതീര്ത്ത കുറിപ്പുകള്
നോക്കി ഞാന് നെടുവീര്പ്പിട്ടു.
അക്ഷരങ്ങളെ, നിങ്ങള് മാത്രം പോരായെന്
ആത്മാവു പകര്ത്താന്, അതിനിനിയും
വേണമൊരു വഴിയെന്നു ഞാന് ഉരുവിട്ടു.
മൌനമായി ഞാനാ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
അത്രമതിയായിരുന്നു!
*കുറിപ്പ്: ചുമ്മാ ഡയറിയില് എഴുതേണ്ടിയിരുന്നത്; എന്നാലും ഇവിടെ കിടക്കട്ടെ..
Thursday, 16 December 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Posts
1 comment:
വരികളില് പ്രണയമല്ലായിരുന്നു;
വാര്ന്നോഴുകിയ ഹൃദയരക്തമായിരുന്നു.
Post a Comment