പ്രണയപർവ്വം

ടൗണിന്റെ തിരക്കിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഓർക്കുകയായിരുന്നു എന്തിനായിരിക്കും മയൂരി കാണണമെന്നു പറഞ്ഞത്‌? പെട്ടെന്നു കുറിച്ചതുപോലെ രണ്ടുവരിയിൽ ഉള്ള mail കണ്ടപ്പോൾ അത്ഭുതം തോന്നി- "പൂച്ചക്കണ്ണാ, എനിക്കിന്നു നിന്നെ കാണണം. അത്യാവശ്യം. Carebbian Coffee shopൽ വൈകിട്ട്‌ 7ന്‌"

ചിരി വരുന്നു.. അമ്മ ഇന്നുകൂടി പറഞ്ഞതെ ഉള്ളു അവളുടെ ഒരു photo അയച്ചുകൊടുക്കാൻ..അമ്മക്കറിയാമോ എന്റെ അവസ്ഥ? അല്ലെങ്കിൽ അമ്മെ എന്തിനു കുറ്റം പറയണം..കഴിഞ്ഞ 3 മാസമായി നിത്യവും chat ലും mailഉം ഒക്കെയായി സംസാരിക്കുകയും, ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കാമെന്നു തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്ത പെൺകുട്ടിയുടെ ചിത്രം കയ്യിൽ ഇല്ല എന്നു പറഞ്ഞാൽ..

ഇപ്പോഴും ശരിക്കും അവളെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല..ഒന്നടുത്തു കാണാൻ ശ്രമിച്ചിട്ട്‌ അവൾ എപ്പോഴും ഒഴിഞ്ഞു മാറുകയായിരുന്നു...പക്ഷെ അവളോടു കൂടുതൽ സ്നേഹമാണു തോന്നുന്നത്‌..വീട്ടിൽ നിന്നും അകന്ന്, ഈ നഗരത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും അവൾ, വീട്ടിൽ പഠിച്ചതെന്നെപ്പോഴും പറയുന്ന അച്ചടക്കം കൈവിട്ടിട്ടില്ല..കുഞ്ഞമ്മ എപ്പഴും പറയുമായിരുന്നു "നീ ഭാഗ്യവാനാണു മോനെ, നിനക്കു നിറവിളക്കു തെളിഞ്ഞപോലെ ഒരു പെണ്ണു കിട്ടുമെന്നു" ...

ശരിയാണു കുഞ്ഞമ്മെ ഞാൻ ഭാഗ്യവാൻ തന്നെ..

കഴിഞ്ഞ ദിവസം വിളിച്ചപ്പോൾ അച്ചൻ വലിയ ആവേശത്തിൽ ആയിരുന്നു. ജാതകപൊരുത്തമില്ലായ്മയും മറ്റു പല കാരണങ്ങളാലും നീണ്ടുപോയ വിവാഹം, അവസാനം എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടെത്തി കല്യാണത്തിലെത്തുമ്പോൾ, പുറമെ കാണിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും അച്ചന്റെയുള്ളിൽ നല്ല സന്തോഷമുണ്ടെന്നു മനസ്സിലായി..

ചേച്ചിയുടെ വിവാഹം നടക്കുന്നതു വരെ അച്ചനെന്നും tension ആയിരുന്നു. ആണൊരുത്തനെ കണ്ടാൽ അവൾക്കു പ്രേമമാണെന്ന് അമ്മ ഇടക്കു പുലമ്പും..ചിലപ്പോൾ ചേച്ചിയോടു ദേഷ്യം തോന്നും..എന്തിനങ്ങനെയൊക്കെ....ഛെ..ചിലപ്പോൾ പാവവും തോന്നും..ചേച്ചി എന്നെങ്കിലും സന്തോഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ? എന്തെല്ലാം പ്രശ്നങ്ങളായിരുന്നു.. ഇപ്പോൾ സന്തോഷമാണെന്നു തോന്നുന്നു, കുറഞ്ഞപക്ഷം പുറമേക്കെങ്കിലും അങ്ങനെ തോന്നുന്നു..അത്രയും ആശ്വാസം..

നടന്നു coffe shopൽ ചെന്നതറിഞ്ഞില്ല..ഓരോന്നോർത്തു നടന്നു..2 വിദേശികൾ മാത്രം ഒരു corner table ൽ ഇരിപ്പുണ്ട്‌. fish tank നൊടു ചേർന്നുള്ള 2 seater table ൽ ഇരുന്നു.

ഒരിക്കൽ പോലും അവളെ നേരിൽ കണ്ടിട്ടില്ല..പക്ഷെ അവൾ സ്വന്തം പെണ്ണാണെന്നു മനസ്സ്‌ അംഗീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞു.. അവളുടെ അച്ചനമ്മമാരെ കണ്ടു സംസാരിക്കണം എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അടുത്ത ആഴ്ചയാവാം എന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു...

ഇനി അവരുടെ ഭാഗത്തിനിന്നും എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം..? phone ചെയ്തിട്ടു കിട്ടുന്നുമില്ല... ഇറങ്ങിയപ്പോഴും phone ചെയ്തു..പക്ഷെ switch off ആണ്‌.. 2-3 ദിവസമായി mobile ൽ charge നിൽക്കുന്നില്ല എന്നവൾ പറഞ്ഞിരുന്നു...ചിലപ്പോൾ Battery charge തീർന്നു കാണും...

7 മണി ആയി...ഭിത്തിയിൽ തൂക്കിരിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളിൽ Chandelier ന്റെ പ്രതിഫലനം..

counter ൽ ഇരിക്കുന്ന ആൾ music മാറ്റി..ഇപ്പോൾ ഒരു slow western instrumental ആണ്‌...

ഒരു waiter വരുന്നു...അവൾ വന്നിട്ടു order ചെയ്യാം..അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട ഒരു coffe പറയാം..ചെറിയ tension തല പെരുപ്പിച്ചു തുടങ്ങി..

"Sir, this is for you. That Madam told me to handover it to you"

ഒരു cover നീട്ടിക്കൊണ്ട്‌ അയാൾ തല തിരിച്ചിടത്തേക്കു നോക്കി..വാതിൽക്കൽ ആരുമില്ല..!

"who gave you? I didn't saw any one.."

അയാൾ ഒരു ഞെട്ടലോടെ പറഞ്ഞു "just now she was there, Sir. and she told me.."

"ok..it's all right" അയാളെ ഇടക്കു തടഞ്ഞു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

അതവൾ തന്നെ ആയിരിക്കും..ഇത്തവണയും ഒന്നു കാണാൻ പോലും കൂട്ടാക്കാതെ ഒഴിഞ്ഞു മാറുകയാണോ അവൾ?

ദേഷ്യവും, നിരാശയും..

കവർ തുറന്നു..മൂന്നായി മടക്കിയ ഒരു പേജ്‌ പേപ്പർ..

അത്ര വടിവില്ലാത്ത അക്ഷരത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു..

"വിനീത്‌,
വിനീതിനോടു നേരെ വന്നു സംസാരിക്കാൻ ഭയമായിട്ടാണു ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്‌, ക്ഷമിക്കണം. വിനീതിനോടു ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ ചില പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നല്ലാതെ എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞിരുന്നില്ല..

എനിക്കൊരു ചേട്ടനുണ്ടെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ? ചേട്ടനു ചിലപ്പോൾ മാനസികാസ്വസ്ഥ്യം ഉണ്ടാവറുള്ള കാര്യവും പറഞ്ഞിരുന്നതോർമ്മയുണ്ടല്ലോ, അല്ലേ?..

എന്റെ ചേട്ടനു ജന്മനാ ഈ പ്രശ്നം ഇല്ലായിരുന്നു..6 വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ്‌, ചേട്ടന്റെ ജോലിസ്ഥലത്തു വെച്ച്‌ ഒരു പെൺകുട്ടി വളരെ അടുക്കുകയും അതൊരു വിവാഹത്തിന്റെ വക്കത്തെത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പക്ഷെ അവസാന നിമിഷം ആ പെൺകുട്ടി മനസ്സുമാറി. എന്താണു കാരണം എന്നിപ്പോഴും ആർക്കും ശരിക്കറിയില്ല.. മനസ്സു മുഴുവൻ കൊടുത്ത്‌ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന പെൺകുട്ടി നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ shock താങ്ങാൻ ചേട്ടനു ആയില്ല.. ആ സംഭവത്തിനു ശേഷം എന്റെ ചേട്ടനെ- ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ എല്ലാമായിരുന്ന, എപ്പോഴും കുസ്രുതിച്ചിരിയുമായി നടന്ന എന്റെ ചേട്ടനെ- എനിക്കു നഷ്ടപ്പെട്ടു.. pension ആയ എന്റെ അച്ചൻ തളർന്നു..എല്ല സൗഭാഗ്യങ്ങളും ഞങ്ങൾക്കു നഷ്ടമായി.

ഒരു വർഷം മുൻപ്‌, എന്റെ ചേട്ടനെ ചതിച്ച ഈ നഗരത്തിൽ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ആദ്യം ചെയ്തത്‌ ആ സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച്‌ അന്വേഷിക്കുകയായിരുന്നു..

അവരെ കണ്ടെത്തി.. മനസ്സിനെ ഒത്തിരി അടക്കാൻ നോക്കി..ക്ഷമിക്കാൻ മനസ്സിനെ പഠിപ്പിക്കാൻ നോക്കി..പക്ഷെ..

എന്റെ ചേട്ടനു വന്നതു പോലെയൊന്നും വിനീതിനു വരാനുള്ള അടുപ്പം നമ്മൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടായില്ല...അങ്ങനെ ഒരു ക്രൂരത ചെയ്യൺ എനിക്കു മനസ്സു വരില്ല.. ഞാനിതൊക്കെ ഇപ്പോൾ എന്തിനു പറയുന്നുവേന്ന് അത്ഭുതം തോന്നുന്നുണ്ടോ?

ആ സ്ത്രീയുടെ അനിയന്റെ പേർ വിനീത്‌ എന്നായിരുന്നു. വിനൂട്ടൻ എന്നവർ വിളിക്കുന്ന പൂച്ചക്കണ്ണുള്ള ഒരു വിനീത്‌..

ക്ഷമിക്കണം.

(P.S ഞാൻ പറഞ്ഞ പേരും, വിലാസവും എല്ലാം തെറ്റാണ്‌. ഇന്നലെ എന്റെ ചേട്ടൻ വിലാസമില്ലാത്ത ലോകത്തേക്കു പോയി. ഞാനും പോവുന്നു, എന്റെ ചേട്ടനു കൂട്ടായി..)